Ontslagvergoeding, hoe hoog?
Hoogte van de ontslagvergoeding: de Kantonrechtersformule.
De hoogte van de ontslagvergoeding wordt meestal gebaseerd op de kantonrechtersformule. De kantonrechtersformule berekent de ontslagvergoeding op basis van drie factoren (A, B en C) en wordt daarom ook de ABC-formule genoemd. De factoren staan voor:
Aantal gewogen dienstjaren (A):
Het aantal dienstjaren dat u in dienst bent wordt gewogen aan de hand van de leeftijd die u had tijdens het dienstverband. De wegingsfactoren zijn:
| Dienstjaren | Wegingsfactor |
| Tot 35e levensjaar | 0,5 |
| Tussen 35e en 45e levensjaar | 1 |
| Tussen 45e en 55e levensjaar | 1,5 |
| Vanaf 55e levensjaar | 2 |
Door de dienstjaren te vermenigvuldigen met de wegingsfactoren en die vervolgens bij elkaar op te tellen komt u uit op de waarde A.
Bruto Beloning (B)
Bij de berekening van de Bruto beloning worden meegenomen: het vaste bruto maandsalaris, 13de maand, structureel overwerk, vakantiegeld, structurele winstdelingen en vaste ploegentoeslagen. Onderdelen die niet aan B toebehoren zijn werkgeversdeel pensioenpremie, premie zorgverzekeringen, auto van de zaak, onkostenvergoedingen, tantièmes en niet-structurele winstdelingen.
Correctiefactor (C)
De correctiefactor is het subjectieve onderdeel van de kantonrechtersformule. De hoogte van C ligt meestal tussen de 0 en 1,5 (bij uitzondering 2). Standaard ligt de correctiefactor op 1, wat ook wel een ‘kleurloze’ of ‘neutrale’ ontbinding wordt genoemd. Hierbij ligt de reden voor het ontslag in de risicosfeer van de werkgever en valt zowel de werkgever als werknemer niets te verwijten. Een aantal factoren kunnen zorgen dat een andere correctiefactor wordt aangehouden.
De hoogte van C wordt met name bij een collectief ontslag bepaald door de financiële positie van de werkgever. Een financieel gezond bedrijf zal eerder een factor 1 of hoger kunnen betalen dan een financieel ongezond bedrijf, waarbij een factor 1 niet haalbaar is. De correctiefactor wordt vastgelegd in het sociaal plan. Bij een individueel ontslag (via de kantonrechter) zal de kantonrechter de correctiefactor bepalen. Factoren die hier van invloed zijn: verwijtbaarheid van één van de partijen, financiële positie van de werkgever, de arbeidsmarktpositie van de werknemer, heeft werknemer opleidingen genoten tijdens dienstverband, etc.
De kantonrechtersformule: een voorbeeld
De werkgever van een 56-jarige account manager stapt naar de kantonrechter met een ontbindingsverzoek. De account manager heeft een dienstverband van 23 jaar en een maandloon van € 4.000,-. De ABC-formule luidt:
Aantal gewogen dienstjaren
| Leeftijd | Dienstjaren | Gewogen dienstjaren |
| Tot 35ste jaar | 2 | 1 |
| Tussen 35ste en 45ste jaar | 10 | 10 |
| Tussen 45ste en 55ste jaar | 10 | 15 |
| Vanaf 55ste jaar | 1 | 2 |
| Totaal | 23 | 28 |
Bruto beloning
De bruto beloning inclusief vakantiegeld (8%) en dertiende maand bedraagt €4.000,-.
Correctiefactor
De kantonrechter erkent een slechte financiële gezondheid van het bedrijf. Verder heeft het bedrijf veel scholing aangeboden hetgeen de arbeidsmarktpositie versterkt. Om deze reden wordt de correctiefactor naar beneden bijgesteld op 0,8.
De hoogte van de ontslagvergoeding komt uit op (AxBxC):
28 x €4.000,- x 0,8 = € 89.600,-